Zwierzę, jako istota żyjąca, zdolna do odczuwania cierpienia
nie jest rzeczą. Człowiek jest mu winien poszanowanie,
ochronę i opiekę.

Art.1 pkt 1 Ustawy o ochronie zwierząt


Od 1.03.2010 fundacja AFN jest wspierana przez
Matyldę i Mateusza Damięckich

Porady i prawo

Akty prawne O kotach

O psach

Zanim adoptujesz psa


Zanim adoptujesz psa


Na początku zastanów się, czy na pewno chcesz mieć psa, czy masz wystarczająco dużo czasu, który poświęcisz czworonogowi, czy jesteś w stanie mu zapewnić godne warunki bytowe, czy wszyscy domownicy są gotowi na takie wyzwanie oraz czy nikt z nich nie ma alergii na psią sierść.
Kiedy już jesteś pewny swej decyzji, zastanów się, jaki to ma być pies - mały czy duży, rasowy, rasopodobny czy kundelek, do zabawy, jako towarzysz pieszych wędrówek, do pilnowania lub obrony, czy też zwykły salonowiec. Rozważ także, czy chcesz psa, czy sukę.
Nie kupuj psów z dzikich hodowli w celach rozrodczych! Każda rasa została wyhodowana do konkretnych zadań i cechy charakteru przedstawiciela danej rasy bywają uciążliwe, jeśli nie możemy mu zapewnić właściwej opieki. Przed wyborem konkretnej rasy warto zajrzeć do specjalistycznej literatury.
Pamiętaj również - PIES TO NIE ZABAWKA, ale żywa istota, która tak samo jak my odczuwa ból, cierpienie, tęskni, nudzi się. Należy mu poświęcić mnóstwo czasu, miłości i zaangażowania.
NIE KUPUJ PSA DZIECIOM! Większość psów w schroniskach to znudzone, nie spełniające oczekiwań właścicieli prezenty. Zwierzak to zobowiązanie na kilka albo nawet kilkanaście lat!

Skąd wziąć psa?
Jeśli nie masz dość czasu, chęci i zaangażowania, aby uczestniczyć w wystawach psów rasowych i spełniać warunki hodowlane lub nie stać cię na wydatek kilku tysięcy złotych, adoptuj psa ze schroniska, nie kupuj psów z nielegalnych hodowli, gdzie psy są masowo rozmnażane, często są zaniedbane, niedożywione i pozbawione opieki weterynaryjnej.
Dlaczego ze schroniska? Psy przebywające tam są obserwowane przez pracowników i wolontariuszy, którzy często pomagają dobrać psa do temperamentu, stylu życia i oczekiwań nowego opiekuna.
Psy są sterylizowane, co zapobiega dalszemu niepożądanemu ich rozmnażaniu, szczepione, znajdują się pod opieką weterynaryjną. Będą z pewnością oddanymi towarzyszami, gdyż kiedyś porzucone i cierpiące pragną miłości i ciepła.
Mały czy duży, mieszaniec czy rasowy, szczenię, a może dorosły pies? - wszystko zależy od tego, co sami mamy do zaoferowania czworonogowi i w jakich celach go przygarniamy. Każdy przedstawiciel psiego gatunku jest inny, ma inne cechy charakteru i odmienne wymagania.
Małe psy bywają często hałaśliwe, czasami potrafią być złośliwe, jednak mają mnóstwo energii do zabaw i harców, są też czujne. Nadają się do małych mieszkań, gdyż nie zajmują dużo miejsca. Nie miewają większych problemów zdrowotnych i żyją znacznie dłużej od dużych psów.
Duże psy ze względu na swoje rozmiary często miewają problemy ze stawami i kręgosłupem i są bardziej narażone na różnego rodzaju kontuzje. Występuje u nich większe prawdopodobieństwo wystąpienia chorób nowotworowych i serca. Są za to wytrzymałe na złe warunki atmosferyczne, więc nadają się do przebywania na dworze, ale potrzebują znacznie więcej ruchu niż małe psy, co wiąże się z większą ilością czasu, który trzeba im poświęcić. Są doskonałymi obrońcami. Przy dużych psach należy uważać na dzieci, gdyż pies w trakcie zabawy może niechcący przewrócić i zrobić im krzywdę.
Szczenięta. Decydując się na szczenię, musisz brać pod uwagę to, że młody pies pozostawiony nawet na krótki czas bez opieki sieje zniszczenie (poobgryzane tapety, meble i inne sprzęty). Potrzeba dużo czasu i cierpliwości, by nasz milusiński poznał podstawowe komendy, nauczył się czystości i posłuszeństwa. Trzeba poświęcić mnóstwo uwagi, aby wychować dobrego, niekłopotliwego przyjaciela. Musisz brać pod uwagę również wydatki związane z wizytami u lekarza weterynarii. Szczenięta mają niską odporność i każda choroba jest dla nich niebezpieczna. Również wyżywienie rosnącego psa jest droższe; potrzeba dobrze zbilansowanej karmy z dodatkiem wielu witamin.
Mieszaniec czy rasopodobny? Zastanów się, po co ci pies - do kochania, i zabawy wybierz kundelka. Jeśli myślisz o psie rasowym, pamiętaj, że prócz podstawowej opieki musisz mu zapewnić odpowiednie warunki, jakich wymaga osobnik danej rasy. Psy rasowe żyją znacznie krócej i są bardziej narażone na choroby niż mieszańce - wynika to z obciążenia genetycznego. Weź również pod uwagę takie aspekty, jak np. długość sierści i związane z tym zabiegi pielęgnacyjne.

Najczęstsze problemy związane ze złym zachowaniem psów i kilka rad, jak z nim walczyć.
Każdy pies jest inny i ma różne wymagania, a tym samym wymaga indywidualnego podejścia i wybranych metod szkolenia.
Poniżej najczęściej spotykane problemy i najprostsze sposoby ich rozwiązywania, w trudniejszych przypadkach należy podejść indywidualnie do problemów danego psa.

1. Szczekanie i wycie, gdy pies pozostaje sam.
Psy ze schroniska obawiają się, że po raz kolejny zostaną porzucone - ich zachowanie nie wynika ze złośliwości, lecz jest to swego rodzaju akt rozpaczy. Należy psiaka stopniowo przyzwyczajać do tego, że zostaje sam. Pierwsze wyjścia nie powinny trwać dłużej niż 15-20 minut; stopniowo należy ten czas wydłużać, aż pies przestanie rozpaczać. By mu to ułatwić, zostawiaj jakąś rzecz z twoim zapachem (np. koszulkę), da to psu poczucie twojej bliskości i bezpieczeństwa, daj psu również zabawkę lub kość, aby miał się czym zająć, gdy będzie sam. Wychodząc, możesz również włączyć nagrany swój głos. Zapewniaj psa przed wyjściem ciepłym głosem, iż zostanie na chwilę, a ty wrócisz. Nie należy zapomnieć nagrodzić psa po powrocie. Nim opuścisz dom, musisz odbyć z psem porządny spacer, aby się pozbył nadmiernej energii, którą ze złości mógłby wyładować np. na meblach. Nie należy wychodzić zdenerwowanym, gdyż nastrój udzieli się psu.

2. Ciągnięcie na smyczy.
Psy często nie były uczone poprawnego chodzenia na smyczy. Do tego typu ćwiczeń najlepsza jest obroża zaciskowa, tzw. dławik, który jest znacznie lepszy od kolczatki, szczególnie u psów długowłosych. Warunkiem dobrego efektu prowadzenia psa zarówno na zacisku, jak i w kolczatce jest ich prawidłowe założenie. Psa prowadzimy zawsze z lewej strony, a jego łopatki powinny się znajdować równolegle do naszej nogi. Prawidłowo założona obroża zaciskowa zaciska się z lewej strony na prawą, a kolce kolczatki powinny schodzić z lewej strony. Kiedy pies wyprzedza lub zaczyna ciągnąć, szarpnij smyczą, dając krótką stanowczą komendę "równaj"; jeśli pies zbyt często próbuje się wyrwać z ryz, dobrą metodą jest częsta zmiana kierunku marszu. Gdy pies zaczyna ciągnąć lub wyprzedzać, natychmiast się odwróć, daj komendę "równaj", pociągając smyczą, i dodaj komendę, w którą stronę pies ma się obrócić, np. "w prawo", "w tył".
Nie zapominaj o chwaleniu i nagradzaniu za poprawnie wykonane ćwiczenie, gdyż jest to zachęta do dalszej nauki i pracy. Kiedy pozwalasz psu na trochę swobody, daj komendę "wolny" - odwołuj tę komendę, mówiąc "równaj".

3. Bojaźliwość lub nadmierna agresja.
Psy, które mają za sobą złe przeżycia, mogą różnie reagować na bodźce zewnętrzne, okazywać agresję lub lęk - najczęściej agresję wywołaną lękiem. Należy psa przyzwyczajać do różnego typu sytuacji, z którymi sam nie może sobie poradzić. Jeśli nasz pupil rzuca się na psy lub ludzi, należy się umówić z innym posiadaczem zwierzęcia. Przewodnicy, pewnie i mocno trzymając swoje psy na smyczy, mijają się (zaczynając od dalszych odległości, a kończąc na staniu psów naprzeciw siebie). Koryguj złe zachowanie szarpnięciem smyczą i komendą "fe"lub "nie wolno", a poprawne smakołykiem lub pochwałą. Można również odwracać uwagę psa jego ulubioną piłeczką bądź czymś, co go zainteresuje i odciągnie od myśli, że naprzeciwko stoi wróg i trzeba go ugryźć.
Jeśli pies się boi, należy ciepłym tonem go zachęcić do przechodzenia między osobami lub przedmiotami, które budzą w nim lęk.
Pies doskonale się uczy metodą naśladownictwa. Pokaż mu, że to, czego się boi, nie jest straszne, dotykając tego. Takie psy potrzebują dużo czasu i cierpliwości – nic nie osiągniesz krzykiem bądź wymuszaniem.

4. Gdy pies spuszczony ze smyczy ucieka i nie chce wrócić.
Pamiętaj o tym, aby nie odpinać smyczy, dopóki dobrze nie poznasz reakcji swojego ulubieńca. Musisz doskonale panować nad nim głosem, wiedzieć, jak reaguje w nietypowych sytuacjach, czego się boi i czego się spodziewać.
Jeśli już się zdarzy, że pies biega luzem i nie chce wrócić, nigdy go nie goń, lecz uciekaj w przeciwnym kierunku, wołając psa - można też symulować upadek, wołając psa na pomoc, lub próbować zwrócić jego uwagę smakołykiem bądź zabawką. Wołając, przykucnij - nie wzbudzi to jego lęku.
Nie należy wpadać w panikę i się denerwować, pies wyczuje nastrój i będzie się obawiał kary. Bądź stanowczy i konsekwentny, gdy uciekinier wreszcie wróci – nie karć go, tylko pochwal.

5. Agresywne zachowanie przy jedzeniu lub zdobyczy.
Zasadniczo nie powinno się przeszkadzać psu podczas jedzenia - nikt tego nie lubi.
Jeśli się zdarzy, że będziesz musiał mu coś odebrać, a pupil będzie się zachowywał agresywnie, przede wszystkim nie okazuj mu strachu, nie może uznać, że ma przewagę. Poproś kogoś, by przytrzymał mocno psa na smyczy, tak aby nie mógł pokąsać, a ty weź jednym zdecydowanym ruchem przedmiot, który miałeś zamiar odebrać, wypowiadając ciepłym tonem komendę "pokaż" lub "oddaj" i zaznaczając, że zaraz go zwrócisz.
Jeśli psiak zareaguje agresją, osoba trzymająca go musi szarpnąć smyczą i skorygować zachowanie jak w poprzednich sytuacjach. Przy prawidłowej reakcji należy psa pochwalić i nagrodzić, nie zapominając o oddaniu zabranego przedmiotu.

Pamiętaj przy wszystkich ćwiczeniach: prawą ręką karcimy, a lewą chwalimy.
Wychowanie psa to niełatwe zadanie. Wymaga systematycznej pracy, cierpliwości i poświęcenia. Należy przy tym pamiętać, że pies też miewa gorsze dni, szybko się nudzi, więc nie wymagaj od niego wszystkiego naraz. To, że pies sąsiada nauczył się czegoś w ciągu jednego dnia, nie znaczy, że twój zrobi to równie szybko.
Psy ze schronisk łatwiej się uczą i chętnie spełniają nasze wymagania, są posłuszniejsze i karne, zrobią wszystko, by zadowolić opiekuna, a za cierpliwość i dobroć odwdzięczą się miłością, wiernością i oddaniem.
Pamiętaj, że nie ma psów złych, są tylko źle wychowane, a wszystkie błędy można skorygować i naprawić, wystarczy tylko dać im szansę.

Przyjmij pod swój dach jakieś złamane psie serce. Przecież bezdomne psy też pragną miłości i poczucia bezpieczeństwa, chcą być potrzebne i służyć człowiekowi, nie zasłużyły na los, jaki je spotkał. Pomóż tym skrzywdzonym i opuszczonym zwierzętom, dając im dom – czy one są gorsze?

Nim weźmiesz psa, zastanów się dobrze, czy podołasz tym wszystkim wyzwaniom.

W górę


Alarmowy Fundusz
Nadziei na Życie
ul. Jagiełły 5 m. 19
14 - 100 Ostróda

NIP 7412025929
KRS 0000264523
Numer konta:
VWBank
78 2130 0004 2001 0388 0143 0001
z dopiskiem w tytule "Koty Kraków"

Przelewy z zagranicy:
SWIFT: BIG BPLPW

PL 50 1160 2202 0000 0000 8747 3146